woensdag 16 april 2014

Nabeschouwing verkiezingen #gr2014 deel 3 Toekomst en verwachting.

Een laatste artikeltje als onderdeel van de drieluik met de blik op de toekomst gericht en aangevuld met enkele verwachtingen.
Hoogtepunt in de geschiedenis van de SVP was toch wel de beëdiging van een groot aantal burgerleden en mijzelf. In onze partij is er vrijheid om te kiezen tussen de eed en de belofte. Een ieder kiest de manier die het meest overeenkomt met zijn of haar gedachten over het politiek bedrijven en het publiek uitspreken van belangrijke beloften. Zelf heb ik de eed afgelegd omdat dit in de lijn met mijn christelijke tradities ligt, hoewel ik ook wel eens heb overwogen om de belofte af te leggen met in het achterhoofd een tekst in het NT om niet te zweren. Ach belangrijk voor een mens is om te laten zien dat het JA ook echt JA is. We gaan met een enthousiast team aan de slag met ieder zijn talent inzettend voor de partij. We zullen ook werk maken van onze missie over voorlichting over islam en christendom en ook zullen we solidariteit betrachten door werkbezoeken af te leggen. Van belang zal moeten blijven dat we het werk niet voor ons zelf doen, maar voor de burgers en organisaties. Dankbaarheid moet blijven overheersen en het wegcijferen van eigen belangen. Ondertussen druppelt het nieuws over de nieuwe coalitie binnen. Frappant is dat er gesproken wordt over een raadsprogramma waarin ook de oppositiepartijen inbreng mogen hebben op de teksten. De SVP doet hier niet aan mee, omdat wij dit geen zuivere koffie vinden. Wij zullen de positief kritische manier van politiek bedrijven voortzetten en onze standpunten toetsen aan ons eigen verkiezingsprogramma. Dit zal vaak betekenen dat we als partij blijven roeien tegen de stroom van bepaalde politieke gewoonten in. Wij verwachten dan ook geen schokkende veranderingen, wij doen gewoon ons werk en rapporteren hierover op onze eigen media. De relatie met de plaatselijke pers zal wat minder innig zijn, omdat wij in deze ook onze eigen weg zoeken. Ik heb op de weblog onlangs twee stukken geschreven over de lokale krant en mijn persoonlijke bevindingen. Ondertussen ben ik ervan overtuigd dat wij een stabiele groep sympathisanten hebben die de informatie over onze activiteiten heel goed op de sociale media zal kunnen vinden. De SVP ziet de toekomst vol vertrouwen tegemoet en wij hopen onder de zegen van de HEERE en met geschonken gezondheid de komende jaren uw volksvertegenwoordigers te mogen zijn, wetende dat het werk met vallen en opstaan gepaard zal gaan.

maandag 14 april 2014

Op visite bij de informateur

Nadat ik eenmaal eerder in mijn prille politieke loopbaan met een informateur had gesproken in een periode van coalitievorming had ik eigenlijk het voornemen om hier in de toekomst niet al te veel prioriteit aan te geven. Destijds heb ik een interessant onderhoud gehad met professor Egbert Schuurman nadat de wethouders van Betaalbaar Bunschoten en de ChristenUnie onnodig waren opgestapt. Maar nut en offer afwegende liet ik me toch telefonisch overhalen om met de heer Kisjes, die als informateur was aangesteld, een paar gesprekjes te voeren over mogelijke coalities. Op zich is mijn oud docent Nederlands wel een redelijke kerel en hij zal het allemaal doen met de beste bedoelingen. Duidelijk heb ik hem wel gemaakt dat de SVP haar eindoordeel over de nieuwe teksten in een coalitieakkoord pas geeft in de raadsvergadering waar dit ter sprake komt. Van een breed gedragen raadsprogramma waar ook oppositiepartijen min of meer inhoudelijke invloed op hebben gehad wil de SVP niets weten. Ik heb dit al op Twitter laten weten. De SVP wil het spel zuiver spelen, zij zal een gepresenteerd akkoord op inhoud beoordelen en toetsen aan haar eigen verkiezingsprogramma. Al in 2003 heb ik in mijn vorige partij afscheid genomen van het fenomeen raadsprogramma. Deze stabiele lijn houdt de SVP maar vast. De debatten moeten natuurlijk niet helemaal levenloos gaan worden in de komende vier jaar. Evenwel kijk ik terug op een tweetal leuke gesprekken met de informateur en zijn secretaresse Linda.

vrijdag 11 april 2014

Korte kanttekeningen over @deBunschoter met name JV

In een tweede en laatste stukje nog enkele opmerkingen over de lokale krant de Bunschoter. Wij mogen als gemeenschap blij zijn met een lokale krant en enthousiaste reporters die ook op het vlak van politiek erg veel werk en betrokkenheid tonen. Over het algemeen is de SVP wel tevreden over de berichtgeving van de raads- en commissie vergaderingen geweest de afgelopen jaren. De krant belicht een groot aantal gebeurtenissen, maar voor mij als lokaal politicus mis ik de laatste jaren diepgaande opinieartikelen op het vlak van (landelijke) politiek. Al eerder heb ik met de redactie gesproken over een aantal kritische opbouwende opmerkingen en twee van hun politieke verslaggevers komen regelmatig op de fractie van de SVP even bijpraten. Naast goede stukken wordt de krant evenwel ontsierd door in mijn ogen matige stukjes van gastcolumnisten. Het meeste kwaliteitsverlies ondervindt de krant momenteel door de vrijdagcolumns van Johan Vedder. Zo neemt hij alle vrijheid om op alles en nog wat af te geven. Op zich ben ik een groot voorstander van de vrijheid van meningsuiting en als Johan zijn gif zou spuien op een persoonlijk medium dan zou je mij niet horen klagen. Nu hij dit doet vanuit een ivoren toren onder verantwoordelijkheid van een zichzelf ook nog christelijk noemend blad kan ik mijn moeite hiermee niet langer verzwijgen. Er zijn legio voorbeelden te bedenken. Ik geef slechts één recent voorbeeld, die van afgelopen vrijdag, waarin hij aan de haal gaat met het standpunt van de SVP over de zondagsrust. Ik vroeg mij af; Is Vedder nu wereldkampioen slecht lezen van verkiezingsprogramma’s of wil hij Wieldraaier overtreffen in het verdraaien van ons standpunt alsof de SVP alle winkels open wil, wat een pertinente leugen is. De sluwe CDA-kopman heeft in Vedder dus een metgezel gevonden in het karikaturiseren van SVP's visie op de zondagsrust. Zwartkijker Vedder zal door Abram Muijs ongetwijfeld niet beticht worden van onvoldoende nuance, maar een actief raadslid met eigen weblog moet zo nodig wel aangesproken worden door de hoofdredacteur. Enige logica ontbreekt hier geheel, maar wat wil je ook met een redactie vol van eenzijdigheden, eigenaardigheden en eigenwijsheden. Ook vindt Johan het evenals Arie de Graaf en vele burgers (achter mijn rug om?) nodig om de spot te drijven met Hans van Tamelen. Ook kan er enig neutraal woord over de groei en stabiliteit van de SVP naar aanleiding van de uitslag van de verkiezingen bij hem niet af. Vedder is duidelijk geen fan van de SVP, dat zijn er meer, maar in zijn functie komt het zeer onprofessioneel over om dat zo door te laten schemeren. Nadat hij door Pieter de Vos op een ledenvergadering van de CAP op zijn nummer werd gezet is Pieter ineens de lokale Samson etc. Johan Vedder denkt zelf de waarheid in pacht te hebben en kan erg slecht tegen kritiek. Vandaar dat ik onlangs op Twitter, de poel des verderf, opriep om hem eens te vervangen. Meneer Vedder was beledigd en reageerde als een humorloze spin. De deur van de fractiekamer van de SVP staat voor hem open en hij wordt 22 april verwacht. Eerder stond deze deur al open bij een bemiddelingspoging tussen Vedder en Richard de Jong, maar toen gaf Vedder ineens niet thuis. Zou hij de confrontatie niet aandurven?
Vele malen heb ik de afgelopen jaren de redactie gewezen op genuanceerde artikelen met diepere achtergrondinformatie. Vaak kreeg ik dan te horen dat ik te laat was met inleveren of dat het artikel te lang was. Het kan natuurlijk ook zijn dat men rekening wilde houden met die burgers die vonden dat Koops met zijn SVP al genoeg in de krant komt. Een paar voorbeelden.
- Enkele jaren geleden schreef ik een speech politiek en populisme, deze is gezien de huidige mediahetze tegen de PVV hoogst actueel. Toen al wees ik op de rol van de kerken en de media met betrekking tot het demoniseren van Wilders.
- Vele stukken heb ik geschreven over de PVV, CU en het islamdebat, discussies met arabist Jan Jaap de Ruiter op de KU Tilburg.
- Ik heb een vertaling van een boek over het leven van profeet Mohammed geschreven. Voor de lokale krant was dit geen nieuws, of speelt hier ook angst voor kritiek van derden een rol om hier maar geen aandacht aan te geven?
- Ik schreef een artikel over de antithese die gedoofd wordt in de kerken met name gericht aan predikanten. Deze werd niet gepubliceerd in de krant.
- Een interview over christenen en de PVV zou interessant kunnen zijn voor de redactie. Volgens Abram Muijs die hierbij op één lijn zit met Willem Ouweneel mag een christen niet op de PVV stemmen.
- En onlangs nog schreef ik een commentaar naar aanleiding van het eindgebed in de raad. En de perikelen omtrent de wens van VVD-er Wiebe de Boer om hier op een andere manier invulling aan te geven. De redactie gaf toen voorrang aan Johan Vedder’s kijk op deze zaak in plaats van de visie te geven van diegene die door een aangekondigd opstappen voor het gebed heel persoonlijk bij deze zaak betrokken was.
Natuurlijk zijn er ook genoeg ‘nieuwtjes’ wel geplaatst, maar de diepgang en diepere opinie en polemiek met derden ontbreekt helaas. Ook mis ik de rubriek Voor de Draad. Hiervoor is niets in de plaats gekomen, behalve de spreekbuis dan. Jammer.
Al die jaren heeft de redactie nieuwtjes en artikelen van mijn weblog mogen gebruiken. Ik maakte daar geen probleem van. De bronvermelding ontbrak weliswaar te vaak!
Onaangekondigd is er eens een foto van mij met een Wilders pruik gepubliceerd, ik kon er wel om lachen. En dan die vele keren dat je gewoon je werk doet in de raad en dat dit dan wordt verslagen in de krant alsof Koops voor ophef zorgt. Hoogst kwalijk vond ik overigens de laatste incomplete verslaglegging over een incidentje met de burgemeester. Ik zou hebben gezegd dat Melis van de Groep niet tegen kritiek kon, de aanleiding waarom ik dit zei, namelijk de illegale bemoeienis van hem met de technische leiding van de voorzitter van een raadscommissie en het persoonlijk liegen in mijn gezicht komt dan NIET in de krant. Laten we deze misser van de krant dan maar houden op riooljournalistiek.
Al met al ben ik zelf na al die jaren wel een beetje klaar met onze lokale krant, mijn abonnement loopt af hopende op een rustiger periode waarin ik niet hoef te vernemen dat ik als speelbal van de redactie fungeer. De SVP zal op haar eigen website verslag doen van het politieke werk. Voor opinie en nabetrachting zal de persoonlijke weblog in de lucht blijven waar gelukkig nog de vrijheid is om met de nodige scherpte gedachtenspinsels over deze wondere wereld te blijven ontwerpen en te publiceren zonder limiet van tijd of lengte. Ik wens de redactie van @deBunschoter alle wijsheid toe voor de toekomst…

dinsdag 8 april 2014

Praatje Politiek SVP bij @RTVBunschoten

Praatje Politiek SVP met;
 - reactie overval juwelier Deurne  - mediahetze tegen PVV
 - presentatie schilderij Wilders van Hans van Tamelen  - uitslag verkiezingen etc.

maandag 7 april 2014

Repliek op Abram Muijs van @deBunschoter

Een tweetal stukjes zal ik wijden aan de lokale krant de Bunschoter. In het eerste artikel zal ik ingaan op een beschouwing van hoofdredacteur Abram Muijs en in het tweede stukje zullen een aantal algemene zaken aan de orde komen met enkele conclusies en afscheidswoorden.
Hoofdredacteur Abram Muijs vond het onlangs hoog tijd om een hele column aan mijn persoonlijke schrijfstijl te wijden en dat in een tijd waarin sommige burgers roepen om mij geen podium meer te geven. Nogal cynisch en lachwekkend. Overigens heb ik zelf nooit om enig podium in de lokale krant gevraagd. Met betrekking tot de uitspraken van Wilders vroeg de redactie om mijn mening en dan ben ik bereid om die mening netjes te geven. Ik had graag met Muijs even over zijn stukje willen spreken bij de opnames van Praatje Politiek, maar helaas was hij daar niet, terwijl hij daar wel min of meer door Maarten van der Molen werd verwacht om over de uitslag van de verkiezingen te spreken. Met Nicolai en Heinen zat Abram wel aan tafel. Met alle liefde en geduld zal ik dan ook maar een weblog artikel wijden aan zijn commentaar op mij. Ik zal wat selecteren en de vinger leggen bij enkele hoofdlijnen, in een tweede artikel zal ik een paar aanvullende kanttekeningen maken over mijn bevindingen met het geesteskind van Abram de lokale krant de Bunschoter.
Muijs spreekt van het vervullen van een slachtofferrol bij mij en Geert Wilders. Het zijn dezelfde woorden als Pechtold gebruikte toen de sluwe D66’er wilde debatteren in de Kamer over de PVV perikelen. Hier is meteen al wat merkwaardigs aan de hand. Aan de ene kant vervul ik als raadslid een volksvertegenwoordigende en kaderstellende rol. Maar aan de andere kant zit ik bij een partij waarbij je jezelf mag zijn en heb ik al vele jaren een eigen weblog waarin ik mijn ervaringen beschrijf op een eigen karakteristieke manier. In de beeldvorming heeft de redactie dus eigenlijk aan de ene kant te maken met Koops in de hoedanigheid als raadslid en daarnaast met Koops als mens en opiniemaker en schrijver van soms scherpe stukjes. Voor de geïnteresseerde lezer is er maar één en dezelfde persoon zichtbaar, die al ruim tien jaar op een stabiele manier politiek bedrijft en die daar op een transparante en zeker ook genuanceerde manier over rapporteert. Voor de oppervlakkige lezer kan het beeld ontstaan, dat door Muijs wordt neergezet als iemand die nogal eens grote woorden gebruikt en zich op een ongenuanceerde wijze uitdrukt. Een karikatuur is dan zo maar geboren.
Niet vergeten mag worden dat de redactie ZELF vaak mij om een reactie heeft gevraagd als er 'schokkend' nieuws over de PVV was. Vaak was ik daartoe als openlijk PVV sympathisant bereid, echter wel als privé persoon. In mijn rol als SVP raadslid hoef ik namelijk over geen enkele PVV gebeurtenis een standpunt in te nemen. Het feit dat ik grote woorden gebruik komt eerder voort uit het ontdekken van de onwaarheden bij Wilders' politieke tegenstanders dan dat ik zo nodig de behoefte heb om de PVV qua standpunten te verdedigen. Na enige verdiepingen is het smerige spel namelijk te zien. Velen willen dit niet zien en kiezen voor de politiek correcte en gemakkelijke weg om Wilders' politieke tegenstanders, journalisten en zelfs predikanten na te papegaaien.
De geleerde theoloog doctor Arnold Huijgen heb ik gevraagd om de leugens van de landelijke CU-top, in een opinieartikel geplaatst in het Nederlands Dagblad van 22 maart (zie artikel van 26 maart), eens te toetsen aan Jesaja 5:20, maar tot dusverre bleef het stil. Ook de heer Segers geeft niet thuis en mijn schrijfrechten op de CU Facebook pagina zijn me inmiddels ontnomen. Ik kan niet anders dan tot de conclusie komen, dat men inhoudelijk niet meer wil discussiëren, nadat ik hun onwaarheden heb blootgelegd.
En verschuilen kan men zich nu door te stellen niet in discussie te gaan met iemand die onfatsoenlijke kwalificaties als 'smerig stukje', 'leugens' en andere grote woorden gebruikt.
Ik ben inderdaad ‘slachtoffer’ geworden op een aantal terreinen van het leven, maar dat valt nu even buiten de orde. Voor wat betreft de discussie over de uitspraken van Wilders vervul ik meer de rol van opiniemaker en dan van een opinie die wat afwijkt van de meeste politici, journalisten, predikanten en vele burgers.
Die opinie heb ik in een tweetal stukjes gegeven en vooral in mijn reactie op de landelijke CU heb ik die mening vergezeld laten gaan met enkele woorden met emotionele lading. Na het ontmaskeren van de leugens van vooraanstaande politici, die door predikanten en hun vele trouwe volgers onnadenkend worden overgenomen lijken enkele kwalificaties ongenuanceerd als je deze uit een langer betoog selecteert en dus uit de hele context plaats. Dit is nu wat Muijs doet in zijn column over mij en daarom heb ik hem in Praatje Politiek gevraagd mijn complete verhaal over de onwaarheden van de CU top in De Bunschoter te plaatsen. Het Nederlands Dagblad heeft mijn stuk al geweigerd, de CU Facebook is voor mij geblokkeerd en zoals verwacht heeft de redactie van De Bunschoter dit stuk ook niet geheel geplaatst tot nu toe. Je kunt je inmiddels werkelijk gaan afvragen of de redactie nog wel de eerlijke objectieve regels van de journalistiek gebruikt. Er is ook nog zo iets als hoor en wederhoor. Ondertussen is de tijd rijp om wat afstand te nemen van de lokale pers. Hoogst merkwaardig en wereldvreemd is Muijs’ opmerking dat een christen eigenlijk niet op de PVV mag stemmen. Ik waardeer de oproep van hem om meer nuance te gebruiken, tegelijk vraag ik hem dan om zijn eigen personeel als Johan Vedder eens kritisch te beoordelen met betrekking tot genuanceerdheid, compleetheid en objectiviteit. Vedder wordt betaald met abonnementsgeld en ik ben slechts een marionet voor de pers die af en toe mag komen opdraven voor wat krantvulling…

donderdag 3 april 2014

Nabeschouwing verkiezingen #gr2014 deel 2 Verkiezingen en uitslag

Dan was daar 19 maart de grote dag. Ik had na wat wikken en wegen besloten om de dag van de verkiezingen op een ontspannen wijze door te brengen. Mijn plaats op een stembureau had ik afgestaan aan een ander. Gedurende de dag bleek dat de landelijke opkomst niet zo groot was, maar in Bunschoten viel het achteraf nog wel mee. We hadden als SVP besloten om met een aantal tegelijk onze stem uit te brengen bij Juul de Graaf die zitting had op de Jongelingschool. Op Antilliaanse wijze brachten SVP partijgenoten op hetzelfde moment de stem uit als mijn vrouw en ik. Fotograaf Bob Offringa was er ook bij. De situatie was nogal ludiek en plannen om over vier jaar deze ceremonie te laten vergezellen met een muziekband werden al gesmeed. Van een aantal verkiezingsborden waren onze posters afgescheurd, gelukkig niet zo vaak als de foto  van CU-kopman Walter. Maar goed, het is erg onfatsoenlijk als dit gebeurt. Het zou de dader sieren nog even contact met ons op te nemen, zodat we over de reden nog even van gedachten kunnen wisselen. In de avond troffen vele burgers elkaar in het gemeentehuis om de uitslag te vernemen. Ik werd geïnterviewd door Bart Bos van DeBunschoter en ook liep er nog een journalist van het AD. De uitslag dat de SVP op 1 zetel bleek steken was in eerste instantie wat teleurstellend, en er heerste in de groep niet echt een juichstemming.  De vreugde en dankbaarheid om verder te gaan overheerste toch wel aan het einde van de avond. Gelukkig waren er fors meer stemmen voor ons. Bijna 700 burgers hadden het vertrouwen in ons gesteld. Met de uitslag wisten we waar we stonden. De analyses konden worden opgemaakt. We hadden als SVP ons best gedaan en een leuke campagne gevoerd. De mentale drukte zou hopelijk wat minder worden. Dit zou door de landelijke perikelen over uitspraken van Wilders over Marokkanen nog even op zich wachten, maar fijn is in ieder geval dat er een rustiger periode in het vooruitzicht ligt. De volgende ochtend had ik meteen al een fractievergadering gepland waarbij naast een terugblik ook een kijkje in de toekomst moest worden gedaan. En over die toekomst zal ik in een derde deel nader ingaan nog zo voor Pasen…

woensdag 26 maart 2014

Reactie CU onnodig, vals, onchristelijk en vooral gedaan voor eigen gewin!

Een groep van ChristenUnie politici meende noodzakelijk te reageren op de ontstane ophef over een intern feestje van de PVV op de verkiezingsavond in den Haag. Partijleider Geert Wilders stelde een drietal vragen waaronder de vraag of de bezoekers van dit feestje meer of minder Marokkanen wilde. De reactie van de CU is lezen via deze link en is ook in het Nederlands Dagblad van zaterdag 22 maart gepubliceerd. De CU had ook kunnen kiezen om niet te reageren op het interne partijfeestje en gewoon over te gaan tot de orde van de dag. Spreken is zilver zwijgen is goud. Zij koos er voor om zich in het kamp te manoeuvreren waar de lofzangen gezongen worden op de slechtheid van Wilders' uitspraken, blijkbaar uitgaande van het feit dat afgeven op anderen ook goed is voor de eigen strategie van politiek bedrijven. De Bijbel roept ons op om niet te snel en te veel te praten. Denk aan de zonden van onze tong. De snelle en felle reactie komt dan ook wat geforceerd en onnodig over en de CU huilt in deze mee met alle wolven in het bos.

Als we de reactie van de CU inhoudelijk bekijken dan blijkt dat er gebruik gemaakt wordt van smerige valse technieken om hun verhaal kracht bij te zetten. Een aantal voorbeelden om deze bewering te bekrachtigen zullen zo worden gegeven. Er worden door de CU drogredenen en zogenaamde Godwins ingezet.

Een drogreden (schijnreden, sofisme) is een reden of redenering die niet klopt, maar wel aannemelijk lijkt. Bron: http://nl.wikipedia.org/wiki/Drogreden
Een Godwin is een verwijzing naar het nazisme en WO 2, welke nogal eens gebruikt wordt om het grote gevaar van de PVV te bewijzen. Bron http://nl.wikipedia.org/wiki/Wet_van_Godwin

Een aantal voorbeelden van beide technieken die voorkomen in de opiniebijdrage van de CU.
       
     -  Gesteld wordt dat Wilders mensen ontmenselijkt. Dit is een aanname, drogreden, die zonder bewijs en gedane onderzoeken wordt neergezet, en die ook gekoppeld wordt aan de volgende veelgebruikte misvatting dat een hele groep mensen wordt uitgesloten van het maatschappelijk verkeer en dat de PVV er op uit is om alle Marokkanen het land wil uitzetten. Dit is niet waar en klopt niet met de werkelijke standpunten uit het verkiezingsprogramma.
In een artikel in NRC Handelsblad uit 2010 met de titel  ‘Moslims, bevrijd uzelf en u kunt alles’ bron: http://vorige.nrc.nl/opinie/article2584468.ece Blijkt dat Geert het beste voor heeft met ieder mens ook met Marokkanen. De wens om de moslim uit de islam te halen is heel liefdevol. Van belang is in deze om nog eens te wijzen op het artikel http://www.svpbunschoten.nl/NDAG-20091221-01007002.pdf waar gesteld wordt dat een christen (de CU) die godsdienstvrijheid voor moslims bepleit, de weg baant naar hun ondergang. Dit betoogt een zendeling die in Centraal-Azië onder moslims werkt. Als er iets kwalijks is dat de mens ontmenselijkt dan is dat de islam zelf. Vooral gezien het feit dat het kritisch denken ongeoorloofd is en dat vrouwen minder rechten hebben dan mannen in het Mohammedanisme.  Wilders uitspraken staan in een brede context waarin hij duidelijk aangegeven heeft dat hij niets liever wil dat ook Marokkanen tot bloei komen door het slavenjuk van de islam van zich af te  werpen en afstand te doen van koranverzen zoals soera 98 waarin moslims het beste volk zijn en christenen het slechtste zijn van alle schepselen, en niet-moslims wil beschermen tegen (straat)terrorisme. Is daar iets mis mee? De bewering dat Wilders mensen ontmenselijkt klopt dus gewoonweg niet, er wordt hier een karikatuur van een bewogen politicus gemaakt.
     -  Minder Marokkanen? Ja ‘dat gaat we regelen’ Hier vielen ook vele mensen over. Daar ik zelf al vele jaren politiek actief ben, weet ik dat de humor nogal eens ontbreekt. De opmerking van dat regelen zag ik dan ook met een glimlach aan. De opmerking nam ik met een korrel zout, ook gezien het feit dat het zo’n vaart niet zal lopen met dat regelen. Het is deels bluf van een partijleider en ook zal er voorlopig geen politieke meerderheid zijn om dit te realiseren. Bang dat het ras van Marokkanen nu ineens wordt gedeporteerd naar verre oorden ben ik geenszins.
     -  De CU spreekt van een ‘gezamenlijke fractie met de antisemiet Jean-Marie Le Pen’. Dit is niet waar. Zijn dochter Marine Le Pen is partijleidster en heeft afstand gedaan van de bij de tegenstanders van de PVV populaire onhandige uitspraak van haar vader. De suggestie dat na de Joden (Godwin, verwijzing WO 2) nu de Marokkanen aan de beurt zijn is nergens op gebaseerd.  Dit is slechts bedoeld om de PVV in een kwaad daglicht te zetten en staat haaks wat de CU politici regelmatig van de kansel horen als de wet van God gelezen wordt met hierin het ‘Gij zult geen vals  getuigenis spreken’ of wanneer er over HC zondag 43 gepreekt wordt over het hoog houden van de naam van onze naaste. Kwaadsprekerij en laster vernietigen de goede naam  en de eer van de naaste. Kwaadsprekerij en laster gaan zo in tegen de deugden van rechtvaardigheid en naastenliefde. De gedane opmerkingen passen dus totaal niet bij een zichzelf christelijk noemende partij.
     -  De CU spreekt over openlijke categorische haat en haat zaaien. Ook dit is niet waar, wederom dus een verdraaiing van standpunt en gebruik van de drogreden. Wilders is slechts de brenger van het slechte nieuws over de islam. De Koran en Hadith zaaien haat en fanatieke moslims die zich op deze slechte islamitische bronnen baseren zetten die haat iedere dag om in geweld zie http://www.thereligionofpeace.com voor de actualiteit van de expansiedrift van de islam. Wilders probeert zelf vrede te stichten en strijdt voor de vrijheid en vredige samenleving voor ons nageslacht. Hij voert gewoon zijn partijprogramma uit ten koste van zijn eigen veiligheid. Het is een politicus met goede bedoelingen die goed zijn voor de mensheid.
     -  Vervolgens de CU:  ‘We hoeven maar even terug te gaan in de geschiedenis’. Wederom een Godwin en verwijzing naar WO 2. Zelfs het Midden Oosten wordt aangehaald als gebied waar te zien is wat haat teweeg brengt. Inderdaad  haat van de islam, de Palestijnen en Hamas richting Israël , de enige democratie in het MO. Ontwrichtende haat komt voort uit de opkomst van de kwalijke islam. Niet de benoemer van het kwaad , de boodschapper van slecht nieuws, als de Kwade Genius zien. Politiek bedrijven dat ontwrichtend werkt?  De miljoenen kiezers van de islamkritische partijen in Europa denken hier blijkbaar anders over.
     -  De opmerking over Nederlanders met beter DNA verwijst naar het zogenaamde racisme van de PVV. Ook dit is een Godwin met een impliciete verwijzing naar het nazisme. De PVV verwijst slechts naar de feiten van het CBS en de lijstjes met criminaliteit (bekijk #opsporingverzocht op Twitter eens)  en werkloosheid.  De PVV wil democratische politieke middelen inzetten voor minder criminele Marokkanen, minder islam, vrijwillige remigratie en geen nieuwe islamisten toelaten zoals in Zwitserland het geval is.

Deze voorbeelden laten zien dat de CU het spel op een oneerlijke en dus onchristelijke wijze speelt. Dit is hun goed recht, maar beter was het de eigen visie op de problematiek te benoemen.
Met drogredenen en gebruik van de wet van Godwin probeert de CU met de onnodige reactie op de media hetze een politiek slaatje te slaan voor eigen gewin.

Is er dan niets aan te merken op hetgeen gebeurt is? Zeker wel.
Door de vorm (het laten joelen van partijleden op gestelde vragen) en het toelaten van de pers is een en ander geëscaleerd. Dit was niet nodig geweest.  Het gebeuren heeft als katalysator gewerkt voor de anti PVV propagandamachine van politici, media en zelfs de kerken. De hyena's liggen op de loer, zij doen allen mee met het in het beklaagdenbankje zetten van een politieke partij.
Een groot aantal actieve PVV politici heeft nu knikkende knieën en verlaten de partij. Het gros, ook van de kiezers, blijft de partij trouw.
Doctor Arnold Huijgen (en vele andere vooraanstaande  voorgangers en hun trouwe schaapjes) vond op twitter de reactie van de CU christelijk, ik kan dit niet beamen. De CU speelt het spel op een listige manier mee waarvan je je kunt afvragen of dit een houding is die bij een zichzelf christelijk noemende partij hoort. Zet een wacht voor uw lippen met uiteraard een hand in eigen boezem…