vrijdag 11 mei 2012

Nederlands Dagblad weigert opnieuw ingezonden stuk

Hieronder mijn ingezonden stukje naar aanleiding van een mijns inziens niet zo’n zinvolle discussie over het zingen van Psalmen. Het artikel werd niet geplaatst evenals mijn vorige, dus blijft er niets anders over dan de weblog, oordeelt u zelf…
In de discussie over het zingen van berijmde Psalmen (zaterdag 28 april) voert Marten de Vries plotseling zijn moslimvrienden ten tonele. Met de opmerking dat zij claimen zich te houden aan alle openbaringen van God lijkt het wel alsof de aanhangers van Mohammed ons ten voorbeeld dienen. Mohammedanen zullen Christenen altijd wijs proberen te maken in dezelfde god te geloven. Dit is nu eenmaal onderdeel van hun dawa, de islamitische zendingsopdracht, en is hun daarom niet te verwijten. Kwalijk is het daarentegen wel dat een predikant in zijn missie het onderscheid tussen de God, JHWJ, van de Bijbel en de koranafgod Allah met zijn manier van uitdrukken verwaarloost zodat het lijkt alsof wij dezelfde god dienen. Willen wij werkelijk “onderscheiden waarop het aankomt” (Filippenzen 1:10) dan is het nodig om in het spreken over de Almachtige geen water bij de wijn te doen. Wij doen moslims en onszelf te kort door in het spreken over God en Allah de antithese te veronachtzamen. Overigens is er één ‘psalm’ uit de islam die vaak klinkt en dat is het Allahu Akbar. Deze klinkt elke dag dwangmatig in huiskamers en moskeeën. Ook is zij brutaal te horen op straten en pleinen zoals onlangs zelfs op Urk. Tijdens de geweldplegingen tegen Christenen en bij onthoofdingen (Openbaring 20:4) van ongelovigen of afvalligen krijgt dit loflied zelfs een wraakachtig karakter. Met zo’n god zou men toch nog liever vandaag dan morgen het geloof vaarwel zeggen.

Geen opmerkingen:

Een reactie plaatsen