Vluchtelingen en barmhartigheid

Deze week werd ik benaderd door een journalist van het Reformatorisch Dagblad, de minst slechte krant van Nederland, met de volgende vragen. Uiteraard zijn dit vragen die actueel zijn en die mij wel bezighouden.
1) Moet Nederland uit oogpunt van christelijke barmhartigheid de grenzen meer openstellen om vluchtelingen op te vangen, of zijn er redenen om als overheid een terughoudend beleid te voeren?
2) Doet u persoonlijk iets om vluchtelingen te helpen?
Hier mijn antwoorden die ik opgestuurd heb naar de journalist
1) De toestroom van vluchtelingen bestaande uit een hoog percentage moslimmannen naar het Westen zou door de overheid gestopt moeten worden om de volgende redenen.
- Culturen en religies laten zich niet mengen, in dit geval is een opkomende brutale islam bezig meer heerschappij in Europa te krijgen. De normen en waarden die moslims mee nemen naar Europa staan haaks op die van het Westen.
- De meeste politici hebben geen goed zicht op de ware aard en intentie van het Mohammedanisme. De politieke correctheid zal op lange termijn dan ook de ondergang van Europa betekenen. Overheden hebben ondertussen de omstandigheden zo gecreëerd dat vluchtelingen voorrang krijgen bij huisvesting en uitkeringen. Dit geeft spanningen bij de autochtone bevolking. Als we als christenen Romeinen 13 serieus willen nemen, dan is het toch de taak van de overheid om te zorgen voor veiligheid voor haar burgers? Nu, hoe kan die overheid dat garanderen als zelfs Arabische landen geen ‘vluchtelingen’ willen opnemen, omdat ze het risico op terrorisme te groot vinden.
- Vluchtelingen moeten in eerste instantie worden opgenomen door de landen in de regio. Landen als Saoedi Arabië en Koeweit etc. ontlopen hun verantwoordelijkheid.
- Vanuit christelijke barmhartigheid is het nodig om de eigen burgers te beschermen tegen een cultuur waar de positie van de vrouw en individuele vrijheden onder druk staan.
- Dat burgers in hun eigen land moeten blijven ligt in lijn met de strekking van de geschiedenis van de Toren van Babel uit het OT. Ieder land zijn eigen volk, cultuur en taal.
- Aangezien de islam in zijn meest zuivere vorm van IS al eeuwenlang dood en verderf zaait moeten Europese overheden niet samenzweren met de vijand.
Een overheid moet dus zeker terughoudend zijn, nog beter zou zijn actief, met het onmiddellijk sluiten van de grenzen. In ieder geval moet de controle streng zijn. Voor islamitische gelukszoekers die hier bijvoorbeeld de sharia (islamitische wetgeving) willen invoeren zou hier geen toegang moeten zijn. Als we zo door gaan met het openhouden van de deur, is het slechts een kwestie van tijd en dan zullen we ook in NL ‘vluchtelingen’ zien wapperen met de IS-banier zoals we dat afgelopen weekend in Duitsland hebben gezien. Van christenen zou je verwachten dat ze iets verder keken dan de oppervlakte. Zij zouden moeten begrijpen dat een dergelijke migratie van vooral jonge moslimmannen niet los gezien kan worden van de ideologie van deze mannen. Nu is dat in dit geval de islam. De islam kent het concept van hijdrah, dat wil zeggen door verhuizing naar een ongelovig gebied, een gebied verder islamiseren. Dit is geen bangmakerij, maar nuchter kijken naar wat er feitelijk gebeurt.
2) Ik zal iemand brood, kleding en onderdak geven als deze op mijn pad komt, maar daarna hem terugsturen naar het land van herkomst en als dat echt niet kan hem vertellen dat de Joods-Christelijke humanistische normen en waarden hier gelden en goed zijn tot heil van de mens. Er is een verschil tussen mededogen hebben en medelijden hebben. Mededogen is handelen vanuit liefde met wijsheid. Medelijden is handelen zonder wijsheid, een emotionele reactie vanuit sentimentaliteit. Een kenmerk van mededogen is dat het op lange termijn goed is voor iedereen. Als we kijken naar het toelaten van vluchtelingen en dan op lange termijn, is het niet goed voor iedereen. Op korte termijn geeft het misschien een gevoel van trots dat we zo open zijn, hoe meer we ze helpen hoe beter. Als we kritisch onderzoeken naar hun cultuur waarin ze leven, hun geloofsovertuigingen en hoe ze kijken naar de wereld, zien we verschillen; die op lange termijn geen baat hebben voor onze cultuur en maatschappij. Wat de vluchtelingen echt zou helpen, is ze in de regio's omheen laten opvangen en ze leren zelfstandig te worden. Daar mensen naartoe sturen en ze helpen is een goede oplossing voor hen en voor ons allemaal. Dit is mededogen, ze als gelijk zien. En geen medelijden, want we vertrouwen dat ze zelf kunnen groeien en daardoor niet afhankelijk zijn van medelijden van andere wereldbewoners. Ik ben persoonlijk niet actief in het vluchtelingenwerk en ben niet voornemens een vluchteling voor langere tijd in huis te nemen. Ieder huis heeft zijn eigen kruis!

Persoonlijk afscheid van de Bunschoter

In de afgelopen jaren dat ik met veel plezier raadslid mocht wezen is de relatie met de lokale krant altijd redelijk goed geweest. Na het publiceren van een aantal artikelen op mijn weblog waarin ik uitgebreid commentaar gaf op eenzijdige opinies van een paar specifieke journalisten en het algemene politieke redactionele beleid en ik mijn abonnement op de vrijdagkrant had opgezegd ontstond er een soort haat-liefde verhouding. Ik had het idee dat het feit dat ik de redactie had ontmaskerd als amateuristische stokers en mijn bedanken als lid mij niet in dank werd afgenomen. Een krant kan je als politicus met betreffende politieke partij maken en breken. Een redactie heeft invloed en kan met het subjectief publiceren veel in de neerwaartse spiraal doen belanden. Ik nam dus een besluit om niet meer elke vrijdagmiddag geconfronteerd te worden met de obsessieve vraag; ‘Wat staat er nu weer over je in de krant?’. Aan de andere kant was het ook altijd fijn als er aankondigingen of andere persberichten in de krant konden worden gezet. Inmiddels is na de publicatie van het smerige artikel in de krant van afgelopen vrijdag een grens gepasseerd en is bij mij de lust om nog maar enige bemoeienis te hebben met de krant en haar redactieleden weggevloeid. Uitgezonderd natuurlijk de sympathieke Bart Boeve met zijn schrijfsels over sport. Was het tot nu toe zo dat ik de vrijdagkrant later van mijn moeder onder ogen kreeg, nu heb ik het besluit genomen om ook dat niet meer te laten gebeuren. Lieve moeder, je mag die maandag-  en vrijdagkrant gewoon in de blauwe kliko gooien als je het lokale vodje uit hebt. In mijn leven is het namelijk zo dat ik op een gegeven moment die dingen wil doen die mij vreugde geven en waaruit ik positieve energie wil halen. Het lezen van de Bunschoter en het contact met listige journalisten hoort hier helaas niet meer bij zo ben ik nu tot het inzicht gekomen. De redactie hoeft van mij geen reacties meer te vragen over politieke zaken na een vergadering. De redactie hoeft aan mij niet meer teksten van algemene beschouwingen te vragen vooraf aan een vergadering. Ik zou de redactie willen verzoeken mij niet meer lastig te vallen (dus Jan, niet meer bellen of mailen) en mij gewoon mij werk te laten doen als gekozen volksvertegenwoordiger. De SVP en ikzelf hebben ondertussen hun eigen PERS bestaande uit een uitgebreide website www.svpbunschoten.nl, sociale media en mijn weblog www.pfkoops.blogspot.nl waarop de meeste uitgesproken teksten ter verantwoording aan de kiezer staan. Berichten over het reilen en zeilen en andere activiteiten van de SVP zullen hierop verschijnen voor diegenen die hierin geïnteresseerd zijn. De relatie met de lokale omroepen blijft natuurlijk ongewijzigd. Tijdens uitzendingen met Maarten van de Molen en Hille de Graaf resteert er positieve energie. Deze lieden doen niet aan stemmingmakerij en waken voor impliciete karaktermoord, zij houden niet van stoken en laten politici in hun waarde. Zij maken werk van de gulden regel; ‘Behandel een ander zoals je zelf ook behandelt wilt worden’. Met pijn in mijn hart neem ik dit besluit maar wel ter bescherming van mijzelf. Ik ben een zondig mens, wil uitgaan van de naastenliefde en heb een hoog rechtvaardigheidsgevoel. Maar de ervaringen met de lokale krant zijn op dit moment op een dergelijk niveau dat er geen doorslaggevende positieve elementen meer te benoemen zijn. Er resteert voor mij dan niets dan om persoonlijk afscheid te nemen. Dit afscheid staat los van mijn lieve burgerleden die omgeven zijn met alle vrijheid met betrekking tot spreken en handelen. Ik wens de redactie van de Bunschoter het beste voor de toekomst en dat zij in de praktijk brengen wat zij met vrome praatjes op pagina twee elke week theoretisch verkondigen…

ISIS en gifgas

Onlangs schreef ik een ingezonden stuk voor het Nederlands Dagblad. Het betrof een reactie op een opinieartikel van Jan van Benthem. Het werd ietwat ingekort geplaatst en ik kreeg een aantal postieve reacties op Twitter. Hieronder de ingezonden tekst. De laatste zin werd er helaas ook uitgehaald...

In het ND van dinsdag 21 juli betoogt Jan van Benthem dat ISIS in haar agressieve strijd om het islamitisch kalifaat uit te breiden gifgas gebruikt. Op zich een redelijk statement onderbouwd met goede argumenten en verwijzingen naar betrouwbaar onderzoek. Het tweede gedeelte van zijn betoog waarin gesteld wordt dat ISIS bij het gebruik van gifgas geleerd heeft van de Syrische president Assad verdient allesbehalve de schoonheidsprijs. Dat Assad de gifgasaanvallen van augustus 2013 op zijn rekening heeft staan, daar is tot op de dag van vandaag geen sluitend bewijs voor. Wel is bewijs gevonden dat juist Assad's opponenten, de moslimbroederschap en de aan Al Qaida gelieerde Al-Nusra moslimfundamentalisten, het vreselijke gifgas gebruikt hebben. Dit wordt onder andere bevestigd door een artikel over een rapport van de Verenigde Naties met als titel; 'UN Syrian Chemical Weapons Report Exposes Washington’s Lies' en beschreven door Patrick O'Connor op de weblog Global Research 16 december 2013. Ook is er veel bronnenonderzoek gedaan door Whalid Shoebat en beschreven in het artikel 'Evidence: Syrian Rebels Used Chemical Weapons (Not Assad)' op de site www.shoebat.com 27 augustus 2013. Het is te betreuren dat met de eenzijdige berichtgeving zo negatief over Assad wordt geschreven. Het Syrische volk met minderheden als yezidi’s en christenen heeft jaren in relatieve vrede onder Assad geleefd. De Syrische leider wil zijn volk beschermen voor slechtere tijden onder streng islamitische heerschappij. De steun van westerse media zou hierbij welkom zijn. Men kan dus beter concluderen dat ISIS geleerd heeft van hun islamitische geloofsgenoten dan van aleviet Assad bij het gebruik van het gifgas.

Gekunstelde argumentatie bij klagers Burgwal

Citaat website Rijksdienst voor Cultureel Erfgoed; 'Niet alles is toegestaan, maar bescherming en gebruik hoeven elkaar ook niet in de weg te zitten'. Kijk eens aan, het enige argument van de intolerante bewoners van de burgwal is hiermee ook ontkracht. De gemeenteraad van Bunschoten heeft onlangs het college toestemming gegeven om een plan voor een fiets- en wandelpad op de stadsweide tussen de Burgwal en de Botermarkt. Bewoners van de Burgwal protesteerden via een brief aan de politiek om dit plan te dwarsbomen. De uitgebreide brief stond ook in de lokale krant, die niet vies is om enige stemmingmakerij te verslaan. De argumenten van de klagers zijn gezocht en nogal onrealistisch. Twee wil ik er noemen en becommentariëren. Gesteld wordt dat de veiligheid voor op straat spelende kinderen gaat afnemen, omdat het veel drukker gaat worden. Ook is er angst voor hangjongeren die in drugs handelen en het woongenot aantasten. Mijn verbazing was groot en ik vroeg me af hoe serieus ik die boze briefschrijvers moet nemen. Mijn commentaar. Spelen op straat is overal in het dorp gevaarlijk en voor voetballende jeugd zijn er trapvelden. Mogelijk kan er nog een stukje stadsweide worden ingericht als trapveldje. Wat de intolerante scribenten stellen over onze jeugd is gewoonweg beledigend voor die bevolkingsgroep. Net alsof ze allemaal hangen, snuiven, dealen en krijsen. Natuurlijk, er zitten overal rotte appels tussen, maar om dit gekunstelde argument politici voor te houden werkt bij mij in ieder geval contraproductief. Ik raad de bewoners van de burgwal aan niet zo hard van te voren te denken in doemscenario's en eens echt werk te maken van de participatiemaatschappij. De intolerante toon van de brief heeft mij niet van gedachte veranderd om de plannen van het gemeentebestuur proberen te gaan tegenhouden.

De zin en onzin van algemene beschouwingen

Onlangs miste ik het aanvangstijdstip van de jaarlijkse vergadering van de kadernota. Tijdens deze meeting mogen er ook algemene beschouwingen op de (wereld)politiek worden uitgesproken. Wat het nut hiervan is kan men zich afvragen, er zitten natuurlijk hier en daar interessante opmerkingen bij en het kan stof tot nadenken geven. Ik heb de tijd nog meegemaakt dat ieder raadslid spreektijd kreeg.  Aan de ene kant leuk, aan de andere kant zou je er toch niet aan moeten denken om 8 CU preekjes op rij aan te horen.  Ik verkeerde in de veronderstelling dat deze vergadering om 19.30 uur begon (en ik meen me goed te herinneren dat dit tijdstip in ons vergadersysteem heeft gestaan) maar zat hier toch een zestal uren naast. Ik arriveerde net tegen het einde van de beraadslagingen en dus even voor de stemming over moties, amendementen en ten slotte de gehele kadernota. Na een korte schorsing met voorzitter Melis besloot ik dat het verstandiger was om niet met de stemming mee te doen, omdat ik het voorgaande gemist had. Ik trok me dan ook terug op de publieke tribune. Gelukkig was is nog wel op tijd voor het hoogtepunt van deze vergadering en dat was natuurlijk het heerlijke buffet. En wat waren ze nieuwsgierig waar ik uithing en waarom ik geen mobiele telefoon op zak droeg. De overbezorgde Rita zag mij al halfdood in een greppel liggen na een vreselijke val tijdens een gevaarlijke afdaling met mijn crosshybride ergens tussen Kootwijkerbroek en de Laak. Overigens waardeer ik de pogingen van allen die hebben getracht met mij in contact te komen, dat ik zo geliefd was had ik niet voor mogelijk gehouden. Hoe het ook zij, ik heb me ondertussen wel afgevraagd hoe ernstig deze misstap nu wel is en wat het nut eigenlijk is van algemene beschouwingen. Uiteraard had ik graag mijn algemene beschouwingen uitgesproken vanaf de katheder en de andere betogen aangehoord al of niet vergezeld van commentaar. Wat resteerde is dat ik de tekst al snel op de website van de SVP publiceerde. Opvallend vond ik nog dat andere partijen hun beschouwingen laat of zelfs helemaal niet ter beschikking stellen op de digitale snelweg. Het voor of tegen de kadernota stellen is interessant. De SVP had waarschijnlijk tegen de kadernota gestemd omdat aan de twee voorwaarden die ik gesteld had niet is voldaan. Samengevat is het natuurlijk mijn fout, maar een vergissing is menselijk, overigens ben ik er nog niet door 1 kiezer op aangesproken wat een en ander dan weer relativeert. Later zal ik op mijn weblog nog inhoudelijk terugkomen op de beschouwingen en hier wat van citeren. Ik wens al mijn politieke collega's, college en medewerkers een goed reces toe en tot ziens over een aantal weken.

Clubkampioen dammen

Ruim 30 jaar beoefen ik de damsport. In mijn woonplaats Bunschoten-Spakenburg doe ik al vele jaren mee aan de interne competitie. Hoewel mij de laatste tijd wel eens gevoelens van verminderde motivatie voor deze interne strijd bereiken is het gelukt om voor de vierde keer in mijn dammers loopbaan clubkampioen te worden. Diegene die de meeste punten verzamelt tussen september en juni is winnaar van de interne competitie en mag zich een jaar lang clubkampioen noemen. Betekent dit dan automatisch dat je ook de beste speler van de club bent? Dat zou niet helemaal waar zijn, want dit vind ik zelf van niet. Door de jaren heen is Cor de Jong mijns inziens de beste speler van Spakenburg van de laatste decennia. Wel is het zo dat op dit moment de spelkracht van hem aan het afnemen is. Dit geldt ook voor Bertus de Harder en voor mijzelf vind ik de vraag of ik minder sterk ben dan vroeger moeilijk te beantwoorden. In deze competitie heb ik de ouwe rotten Cor en Bertus vaker verslagen dan dat ik van ze verloor. Dit maakt het kampioenschap voor mij extra uniek. Het valt niet mee om clubkampioen te worden. Je moet daarvoor trouw naar de club komen en weinig verliezen. Ook is er groei van jongere talenten als Gerhard de Graaf en Huibert Koops die in principe de potentie hebben om ooit clubkampioen te worden. Mijn zoon Huibert heb ik ook verslagen dit jaar, ik meen zelfs twee keer. Dat doet toch een beetje pijn in het hart, vooral omdat ik super blij ben dat hij dezelfde sport als mij beoefent. Ik beschouw dit kampioenschap als een van de hoogtepunten en hoop nog vele jaren te genieten van de damsport op onze gezellige club. Bij een normale geestelijke gezondheid kan men deze sport tot op hoge leeftijd beoefenen. Het spel zit immer nog vol met verrassingen en je leert jezelf ook beter kennen.

Een politiek praatje op een bijbelstudieclub

Mijn zoon is lid van de christelijk gereformeerde kerk CGK en bij hem in huis viel mijn oog op een opvallend artikel ik het kerkblaadje van deze telg van bevindelijk Nederland. 2e Kamerlid Gert-Jan Segers CU was op bezoek geweest bij een Bijbelstudievereniging van mannenbroeders en had daar gesproken over christendom, islam en politiek. In het kerkblaadje stond een sfeerverslag van deze mooie verrijkende avond. Het was op 2 maart, en zeker geen politieke avond zo ruim twee weken voor de verkiezingen. Afgaande op het verslag had Segers de bouw van moskeeën gewoon goedgekeurd op basis van de godsdienstvrijheid. En ook mag een christen niet haten. Ja en later is ook nog gesproken of een christen wel of niet op de PVV mag stemmen en ook die duivelse D66 kwam nog ter sprake. Ik ben niet op deze avond erbij geweest, had dat overigens graag gewild maar politici van de SVP worden nog wel eens genegeerd bij dit soort onderwerpen. Dit terzijde, een beetje tegengas had ik dan zeker gegeven. In het verslag kwam niet naar voren of er wel enige discussie en verschil van mening was. Welnu, over de komst van nieuwe moskeeën verschil ik grondig met de CU. Voor deze afgodentempels moet gewoon geen ruimte meer komen, vooral als er sprake is van mega uitvoeringen met vreselijke minaretten. De politiek correcte uitspraken van Segers gingen er wellicht in als koek bij de gelovigen al hoop ik toch dat een aantal van de toehoorders toch tegen het advies van de specialist uit Den Haag op de enige echte islamkritische partij de PVV hebben gestemd. Als ik daar geweest was had ik daar natuurlijk zeker voor gepleit. Ik twitterde het verslag later en attendeerde grote vriend van Segers gert @gctje48 op het artikel, zodat hij wellicht nog de lust zou hebben Segers uit te dagen over de islam op twitter hetgeen gert heel goed doet...